دیگر دلم برای زلزله زده های بم نمی سوزد. دیگر به یاد از دست رفته گان منجیل و رودبار آه سرد نمی کشم.ازاین به بعد ناراحت فرزندان یتیم آنها نیستم واصلا به بی خانمان آن وادی فکر نمیکنم. چقدر ساده بودم که برای چادرهای خارجی ولوازم اهدایی صلیب سرخ و کشورهای کافر که در شهرهای دیگرفروخته شد افسوس می خوردم واقعا چرا؟؟؟؟؟؟ تا به حال نمیدانستم که تمام مادران فرزند مرده فرزندان بی سرپرست و...مغضوب درگاه باریتعالی بوده اند وخداوند کریم انتقام گناهان غیر قابل بخشش آنها را با یک زمین لرزه ستانده است.

راستی آیا در تهران زلزله خواهد آمد؟ در کدامین ناحیه سهمگین تر خواهد بود تا جانیان وگناهکاران این خطه را هم در زیر خروارها خاک مدفون کند؟!