تبليغاتX
فصل سرد
زنان تنها

 

 

خواستم دوباره از زنان ومحدودیت ذهنی قسمتی از جامعه بگویم که چشمم به نقاشی روی جلد یک مجله آمریکایی خورد تحت عنوان "دختر دختر است." دودختر با پوشش مذهبی اسلامی ومسیحی ودختری نیمه عریان در میان آنها.ایده ها ونظرات جمعی از خوانندگان این مطلب را دیدم. نظرها جالب خنده دار و گاهی تاسف بار بود.

واقعا چقدر جالب است که نویسنده ی مطلب تحت عنوان حرکت موهن از آن یاد کرده بود توهین به چه کسی؟به دختر بدون حجاب مذهبی که میان آن دو نفر نشسته است؟ برای اینکه آزاد است هرطور مایل است بپوشد وبراساس فکر و ایدویولوژی خود عمل کند؟ توهین به زن راهبه؟ چرا که او خود مسیر رهبانیت را انتخاب کرده و طبق افکار خود از دنیا بریده است.آیا به زن مسلمان توهین شده است؟ خوب او هم بر اساس تفکر مروارید وصدف پوشش خود را انتخاب کرده است.این طرح توهین نبود یک مقایسه ساده بود.مقایسه سه دیدگاه .چقدر ما ترسو بسته و... هستیم .

توهین وقتی رخ میدهد که آزادی از کسی گرفته شود .به شعور او شک کنیم وبخواهیم به زور وطبق افکار خودمان او را به بهشت راهنمایی کنیم.در همه جای دنیا میتوانید این سه پوشش را ببینید ولی در سرای گل وبلبل نه تنها زنان که مردانش هم مجبورندطبق سلیقه گروهی که تولیدی فکر و ایدویولوژی دارند وبهشت در گرو براورده شدن رضایت آنهاست عمل کنند.کدام توهین است ؟نقاشی یا حقیقت؟

newyorker

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم مرداد 1386ساعت 21:53  توسط ستاره خاموش |