روز زن، روز مادر، روزفاطمه...همه گذشتند؛اما واقعا چقدر به وضعیت زنان بی سرپرست، قاچاق دختران و...پرداخته شد؟

   چند سخنرانی، مولودی هایی که با عزاداری ها فرقی ندارند وچند برنامه دست دهم تلویزیونی با نمایش زنان به ظاهرموفق، اهدا جایزه به چند زن عرب که ربطی به اجتماع زنان ما ندارندوغیره وغیره تمام تلاش مذبوهانه ای بود تا پوشش تهوع اوری باشد بر حذف زنان میهن نامردسالار من.

   دیدیم که در طرح مبارزه با بی حجابی چگونه حجابها را برداشتند وچه حرمتهایی را به بهانه اسلام شکستند.درجهانی که سعی می کنند عدالت بین زن و مرد را لااقل در تنفیذ مشاغل وپست های اجتماعی نشان دهند در کشور ما کدام وزیر زنی وجود دارد؟آیا اداره آموزش وپرورشی را می شناسیدکه ریاست آن با یک خانم باشد؟شهردار خانم چطور؟ بله البته سازمان محیط زیست را فراموش نکرده ام.

   راستی بحث رجل سیاسی را فراموش نکنیدکه دوباره در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری مایه مضحکه خانمها خواهد بود.

   آخرین جمله مهم یک مقام مهم این است :" مهمترین جایگاه و مسوولیت یک زن در خانواده است. "

   البته بر منکرش لعنت اما ... 

   یک زن در خانواده چقدر امنیت دارد؟ مهریه، طلاق، سرپرستی فرزند، ارث و ... کدام یک به نفع زنان ماست؟  

   تازه آقایان برای سرپوش گذاشتن بر شهوت رانی خود کلاه شرعی ازدواج موقت را هم تبلیغ می کنند؛ حتما این هم به نفع زن مسوول خانواده است؟  

   زنان این مرزوبوم با چنگ و دندان از اصالت و نجابت ایرانی خود دفاع میکنند به دختران خود می آموزند که حقوقی دارد که در کتاب قانون گم شده است و به پسران خود می آموزند به زن مانند آقایان بیمار جنسی نگاه نکنند که در پشت پرده آن می کنند.

   گر چه آزادی در این مرز پر گهر مدیدی است که جرم و گناه است والبته هزاران راه وجود دارد برای به بیراهه بردن این اکسیر کمیاب و هر کس ان را به نفع خود تعبیر می کند ولی به راستی آزادی زن ایرانی در کدامین کوره راه جان می سپارد؟